तिम्रो आँखाको शहर : महेन्द्र पौडेल

तिम्रो आँखाको शहर 

चन्द्रमाले सायद
तिमीबाटै उज्यालो लियो होला,
फूलहरूले पनि
तिमीबाटै सुवास सापट मागेका होलान् ।
मैले भगवानसँग
जति पनि वर मागेँ,
ती सबै अन्ततः
तिम्रै नाममा आएर रोकिए ।

मैले जीवनभर
जति यात्राहरू दौडिएँ,
ती सबै बाटाहरू
अन्ततः तिमीमै आएर टुङ्गिए ।
तिमीसँग बिताएका प्रत्येक पल
मेरो लागि यस्तो आनन्द बने,
जुन स्वर्गभन्दा पनि
अझ सुन्दर, अझ पवित्र लाग्यो ।

तिम्रो आँखाको शहरले
मलाई हरेक दिन मौन निम्तो पठाइरहन्छ ।
म दूरीको मरुभूमिमा हराइरहे पनि,
तिम्रो सम्झनाको शीतल स्पर्शले
मेरो हृदयलाई निरन्तर छुन्छ ।

कहिलेकाहीँ लाग्छ—
के साँच्चै तिमी पनि
यस्तै बेचैनीमा हराइरहेकी छौ ?
के तिम्रो मनको कुनै गहिरो कुनामा
मेरो नाम अझै धड्किरहेको छ ?

रातको निस्तब्धतामा
चन्द्रमा मेरो झ्यालछेउ आइपुग्छ,
र उसले तिम्रो कथा सुनाउँदै
मेरो एकान्तलाई उज्यालोले भरिदिन्छ ।
हावाका प्रत्येक हल्का बहावसँग
तिम्रो सुगन्ध मिसिएर आउँछ,
मानौँ प्रकृतिले नै
तिम्रो उपस्थितिको खबर बोकेर ल्याइरहेको हो ।

मेरो हरेक गीत
तिम्रो नामबाट आरम्भ हुन्छ,
र प्रत्येक शब्दमा
तिम्रै अनुभूतिको संगीत बगिरहन्छ ।
तिम्रो आँखाको त्यो अनन्त शहरले
मलाई जीवनका सबै पीडाहरू बिर्सन सिकाएको छ,
तिम्रो एउटा मधुर मुस्कानले
मेरो थाकेको आत्मालाई
फेरि बाँच्न, फेरि सपनाहरू देख्न सिकाएको छ ।

तिम्रो काखमा आउँदा
मेरा सबै डरहरू हराएर जान्छन्,
जस्तो आँधीपछि
आकाशले फेरि शान्ति भेटेझैँ ।
तिम्रो साथ यस्तो लाग्छ—
सदियौँको दूरी पनि
केवल एक क्षणझैँ बितेर जान्छ ।

कहिल्यै मैले सोचेको थिएँ—
चन्द्रमालाई समातूँ,
ताराहरूसँग रातभर कुरा गरूँ,
आकाशका रहस्यहरू आफ्ना सपनामा सजाऊँ ।
तर जब तिमी मेरो जीवनमा आयौ,
ती सबै चाहनाहरू फिका भए,
किनकि तिम्रो आँखाभित्र मैले
पूरै ब्रह्माण्ड भेटेँ ।

अब मलाई
न कुनै यात्रा चाहिएको छ,
न कुनै तीर्थको खोजी बाँकी छ ।
तिम्रो अनुहार नै मेरो बिहान हो,
तिम्रो आँखा मेरो शान्ति,
र तिम्रो मुस्कान मेरो प्रार्थना बनेको छ ।

तिमी नै मेरो लक्ष्य हौ,
तिमी नै मेरो बाटो,
र तिमी नै त्यो पवित्र मन्दिर
जहाँ मेरो आत्माले
प्रेमको साँचो भगवान भेटेको छ ।

तिमी टाढा भएर पनि
मेरो प्रत्येक सासमा जीवित छौ,
मेरो प्रत्येक धड्कनमा गुन्जिरहेकी छौ ।
सायद प्रेम यही हो—
जहाँ दूरीले शरीर अलग पार्छ,
तर आत्माहरूलाई अझ गहिरो रूपमा जोडिरहन्छ ।

महेन्द्र

पौडेल

डेनमार्क जुन ६, २०२६, राती २३ः१४

हर्लेभ,

जब

 जब पहिलो पटक ममाथि घात भयो, 

मैले मेरो छोरालाई सम्झे,

फेरि दोश्रो पटक ममाथि घात भो 

मैले झन बढी छोरा र उसको आमालाई सम्झे 

किनकी मैले एक्लो अनुभव गरेँ । 

तेश्रो पटक ममाथि घात भो म रिल्याक्स भएँ । 

मलाई विश्वास भो मसँग परमात्मावाहेक अरु छैनन,  

रक्तश्राव योनी

महेन्द्र पौडेल (कथा)

श्रावण महिना लागेको छ । यस महिना धर्मका कुराहरु श्रवण गर्ने भएकाले यस महिनालाई श्रावण भनिएको हो । वर्षदिनमध्येका महिनाहरुमध्ये यस महिना उत्तम महिना मानिन्छ यस महिनालाई शीवजीको महिनामा भनिने गरिन्छ । शीवजी अर्थात नारीहरुले शीवजी वर पाउन पुजा गरिने यस महिनामा ध्यान योग गर्नुपर्दछ । श्रावण महिनाको लागि एउटा कथा सुरुवात गर्दछु । यतिबेला वा त्यतिबेला शीवजी मानसरोवरको कैलास पर्वतमा ध्यान मुद्रामा थिए । उनलाई खाना लिएर जाँदै थिइन सतीदेवी । सतीदेवी महलमा रहन्थिन् । दक्षप्रजापतिकी सबैभन्दा प्रीय छोरी । उनका वरीपरी दर्जनौं सुसारेहरु थिए । सतीदेवीको पाउ हरसमय फुलैफुल र सिंगमरमर वरीपरीमात्रै पर्दथे । उनलाई धुलो, काँडा केही थाहा थिएन । यस्ती राजकुमारी भन्दापनि अति सुख सयलमा बिताएकी सतीदेवी शीवजीकी प्रेममा परिन ।

शीवजी जसको घर छैन, बास छैन । खाने के टुँगो छैन । यस्तोमा शीवजीलाई कैलासको त्यो उकालो पहाडमा ढुंगैढुंगाको बाटोबाट शीवजी भएको ठाउँमा जाँदैथिइन । अचानक उनको खुटृामा एक चुचो ढुंगोले कोप्यो । बिज्यो । शीवजीको ध्यान सतीदेवीको चिच्याहटमा खुल्यो । शीव सतीदेवीतीर दौडदै गए । सतीदेवीनेर पुगेर शीवले सोधे–‘फेरि ढुंगाले कोप्यो होइन त ?’ शीव अलिकति क्रोधरुपले रगत आइरहेको सतीदेवीको पाउमा आफ्ना हात राख्न खोजे । त्यतिबेला सतीदेवीले आफ्ना खुटृा पछाडि हटाइन र राम्रोसँग उभिन नसक्दै सतीदेवी भन्छिन–‘ यो के गरिरहनुभएको छ श्रीमान, तपाई त मेरो पतिपरमेश्वर हो, तपाई देवताको पनि देवता हो तपाईले मेरो पाऊ छुने अनर्थ नगर्नु । मलाई पापको भागीदार मलाई नवनाउनु । मलाई तपाईको चरणमा रहने सौभाग्य पाएकी छु । यस तरिकाबाट मेरो पाऊ छुने कष्ट नगर्नु’ । सतीदेवीले शीवलाई भनिन ।

शीव भन्छन्–‘प्रीय यति ज्ञान र सुझबुझ थियो भने किन नांगो खुटृा यस पहाडमा आयौं? र मैले तिम्रो पाऊ छुँदा के पाप लाग्ला र ? कस्तो अनर्थ होला । तिमीलाई थाहै छ तिमी मेरो अर्धागिंनी हौं अर्थात तिमी मेरो आधा हिस्सा । तिम्रो पाऊमा गडेको ढुंगाले मलाई कोप्छ, मलाई पिरोल्छ मलाई चोट पर्दछ । के तिमी तिम्रो पतिपरमेश्वरलाई चोट पुराउन चाहान्छौं?’

शीव शान्त मुद्रामा सतीदेवीलाई सम्झाउँदै गए । नजिकै रहेको बिरुवाको जडिबुटी मिचे । सतीदेवीको पाऊबाट रगत बगिरहेको थियो उनले हल्कासँग सतीदेवीलाई काखमा राखे । सुस्तरी सतीदेवीका खुटृा आफ्नो आडमा अड्याए परेवाको प्वाखले छोएजसरी सतीदेवीलाई विस्तारै छोए । रगत आएको ठाउँमा उनले जडिबुटीको रस लगाए । रगत बस्दै गयो । सतीदेवीले शीवको प्रेम देखेर मुस्कुराइन र भनिन । ‘यतिधेरै माया गर्नुुहुन्छ महादेव मलाई सायद संसारमा कसैलेपनि यति माया गर्दैन होला मलाई । फेरि पनि थाहा छैन मेरा पीताले तपाईलाई घृणा गर्नुहुन्छ किन होला?’

सतीदेवीको उदास श्वर देखेर शीवजी भन्छन–‘राजा दक्ष प्रजापतिसँग मेरो इष्र्या छैन सती । तर दक्षलाई मप्रति इष्र्या छ किनभने उनको मनमा के छ भने उनले भन्दाबढी म तिमीलाई माया गर्दछु त्यसकारण उनीमप्रति जलन छ’ ।

सतीदेवी भन्छिन्‘मेरा पीताले तपाईप्रति किन इष्र्या राख्ने, मेरा पीतासँग सबैचीज छ । नपुग्दो केही छैन । उहाँ प्रजापति दक्ष हो केही कमी छैन ।’

शीव मुस्कुराए भने–‘उनको पास सती छैनन्’

त्यसो भए यो बुझौं कि तपाईलाई उनीप्रति कुनै इष्र्या छैन भने बैरी छैन? शीव भन्छन् मैले कोही कसैप्रति बैरीभाव राख्दिन ।

शीवलाई हेर्दै सती भन्छिन्–‘ त्यसो भए म पीताले गराएको यज्ञमा भाग लिन जाउँ यदि तपाईले मलाई आज्ञा दिनुहुन्छ भने’ । मुस्कुराइरहेको शीवले अकस्मात मुस्कुराउन छाडे । र भने–‘ हामीलाई अति अवहेलना गरेर विशेष गरी मलाई अवहेलना गरेर हेर सती तिम्रा पीताले यज्ञमा बोलाएका छैनन् नबोलाएको यज्ञमा कसरी जाने? त्यहाँ यसरी गएर केही हुँदैन । हामी त्यहाँ जानु भनेको हाम्रो अहित हुने हो । म मन नपरेको ज्वाई तिमी बाबुको कुरा नटेरेकी छोरी, मन टुक्राएकी छोरी कसरी जाने? नबोलाएको ठाउँमा हामीलाई कुकुर आएजस्तो ब्यबहार भयो भने के गर्ने?’

सतीलाई थाहा थियो शीवको शक्ति । शीवको माया । तर आफ्नो बाबुले नचिनेको देखेर सती आत्मग्लानीमा जल्न थालिन । शीवप्रतिको अति उच्च प्रेममा परेकी सती। आफ्नो श्रीमानलाई होच्याएको दवाएको वा पीताले हेपेको सतीले खप्न सकिनन् र उनी त्यसपछि यज्ञमा गइन ।

प्रत्येक महिनाको तीनदिन योनीबाट रक्तश्राव हुन्छ । जहाँ सतीको योनी झरेको हो । त्यो हो गोहावटीको कामाख्या मन्दिर । महिनामा तीनदिन त्यहाँ दर्शनभेट बन्द हुन्छ । सुन्नेलाई सुनको माला ।

यतिविधि दर्दनाक मृत्यु कसैको नहोस

राजनीतिज्ञ लामाको दर्दनाक मृत्यु

आज सेतोपाटीमा प्रकासित लामाको मृत्युबारे मन थाम्न नसकेर ब्लगमा राखिदिएँ ताकि भविष्यमा कसैको मृत्युपनि यसरी नहोस भनेर । 

 पूर्वसांसद तथा पूर्वराजदूत कमानसिंह लामाले आफ्नो मृत्यु हुनुभन्दा केही दिनअघि आफ्नी कान्छी श्रीमतीलाई लामो वृतान्त लेखेका थिए। 

सो वृतान्त लेखेको सात दिनमा उनको निधन भएको छ। त्रिवि शिक्षण अस्पतालमा भर्ना भएका काभ्रेली नेता कमानसिंहको कोरोना संक्रमणका कारण निधन भएको हो। 

६९ वर्षीय लामा चौंरी देउराली गाउँपालिका-७ का हुन्। उनको  बुधबार दिउँसोसम्म स्वास्थ्य अवस्था राम्रै थियो। 

लामा सुगरका बिरामी थिए। उनको बुधबार राति ११ बजे निधन भएको पारिवारिक स्रोतले जनाएको छ। 

लामाका दुई श्रीमती, एक छोरा र चार छोरी छन्। पारिवारिक स्रोतका अनुसार उनको कान्छी श्रीमतीसँग केही समययता खटपट थियो। सम्पत्ति भागबण्डाको विषयमा उनीहरूबीच खटपट भएको उनले लेखेको वृतान्तबाट बुझ्न सकिन्छ।

उनले वृतान्तको सुरूवातमा आमापछि दोस्रो माया गरेको बताएका छन्। तर, त्यो आज याम्बालिङरुपी बर्मुडाको ट्रयाङगलमा फसेको उनले उल्लेख गरेका छन्।  

‘यसलाई सामान्य लोग्ने-स्वास्नीको झगडाको रूपमा लिँदै आफ्नो स्वास्नी आफैंले हात लिन सक्नुपर्छ भन्छन्, कति कुरुप सिलबरको डेक्ची कुच्चिएका कुरुप विचार र अनुहार बोकेका तिम्रा जिग्री दोस्तहरू,’ लामाले लेखेका छन्। 

यसबाट उनको श्रीमतीसँगको सम्बन्ध बिग्रिएको बुझिन्छ।

लामाले श्रीमतीलाई आफूहरूको प्रेम ‘बर्मुडा ट्रयाङगल’मा फसेको लेखेका छन्। 

‘मेरो निष्ठा स्वाभिमानको ट्रयाङगल, चलअचल भौतिक सम्पत्तिप्रतिको तिम्रो आशक्ति,’ उनले लेखेका छन्, ‘हाम्रोबीचको सामाजिक सम्बन्ध, स्थापित मूल्य मान्यता र त्यसमा आएको परिवर्तनले ल्याएका अन्तरविरोधहरू।’  

लामाले आफूले सम्पत्ति सुम्पिए पनि स्वाभिमानप्रति खेलवाड गर्ने छुट नदिएको बताएका छन्। 

उनले श्रीमतीलाई भनेका छन्, ‘तिमीले कुरा नबुझ्दा र तिमीले जानी-जानी धोका दिँदा मेरा केही सपना अधुरा नै रहने भए।’ 

राजनीतिक सपना नेताहरूले गोलखाडीमा पुर्‍याएको उनले बताएका छन्। 

उनले आफू अस्पतालको रहँदा श्रीमतीको साथ नपाएको लेखेका छन्। ‘शैयामा जीवनको जीवन मरणको लडाइँको बेला मेरो श्रीमती म साथ हुन्न भने त्यो श्रीमती अझै श्रीमती भनिरहनु कतिको औचित्य?,’ उनले भनेका छन्, ‘लौ प्रिय गरिखान मनग्य गरिदिएको छु। मैले पूरा गर्न नसकेका अधुरा काम अरुसँगै पूरा गर।’ 

उनले २८-३० वर्ष साथै रहँदा ६-७ महिनाबाहेक ज्यादै सुखद् नै रहेको बताएका छन्। ‘यो ६-७ महिनाले मलाई गलायो किनकि मैले तिम्रो मायामा विश्वासघात पाएँ,’ लामाले भनेका छन्। 

लामाले कुनै माध्यमले काम नगरेपछि सरमका साथ फेसबुकमा लेख्नुपरेको बताएका छन्। र अन्त्यमा उनले भनेका छन्, ‘यदि, कथम् म मरे मेरो काजक्रियामा तिमी र मेरो भाइ इमान सामेल नहुनु। यो मेरो बिन्ती।’

कमानसिंह लामाको मर्मस्पर्सी फेसबुक स्टाटस ।

Kaman Singh Lama

DueteScelpsmSbeoerncm 3sogSuh cmohrsaeut gd5:0fd3ai PM  · 

आमा नामनै कति मोहक शब्द "आमा " मैले संसारमा सब भन्दा बढी मया गर्ने "आमा"

प्रीय मैले तिमीलाई त्यही आमा पछिको दोश्रो माया गरेको थिएं तर त्यो आज याम्बालिंग रुपी बर्मुडा ट्रयाड०गलमा फसेकोछ !!! तीमि यसलाई सामान्य लोग्नी स्वस्नीको झगडाको रूपमा लिंदै आफ्नो स्वास्नी आफैले हात लिन सक्नु पर्छ भन्नछन" छ्या कति कुरुप सिलावरको देक्ची कूचिैएका कुरुप विचार र अनुहार बोकेका तिम्रा जिग्री दोस्तहरु !!

प्रिय, तिमीत उस्को परिवार रे आफ्नो श्रीमतीलाई आफैले हात लिनु पर्छ रे !!! वा रे वा नेताज्यू हातमा हैन मैले सिरमा राखेको थिएं !!! ढोंगीहरुलेत हातमा भनेर घुंडामा झुण्ड्याउने हो क्यार !!! जे होस तिम्रा जाल झेल खेती सप्रेकोनैछ साधा जीबन उच्च विचारका होर्दिड०बोर्ड बगैंचा घरका भित्तामा टांसेकाछौ त्यो कत्तिको सहज लाग्छ कुन्नी मलाई त हांडि घोप्टे जस्तो लाग्छ !!

ठमेलमा ५० हजार यु एस डलरको विटा भेट्टाएछ !!! सोह्रखुट्टे पार्टिको भित्तामा गाइको गोवरले डलर टांसेर झिली मिली बनाएछ !!! हांडिमा खिचडि बसाएर दूइ बुढाबुढि गीत गाएर नाचिबसेको खोजदै जाने प्रहरी र टुरिष्टले भेटेछ !!! यहि केशले हांडि घोप्टेको लोग्ने स्वास्नीको यूरोप अमेरिकाको यात्रा भयो !!!

हाम्रा माहान पा . का माहान साधु सन्त नेताका यत्तिको नैतिक्ता र वीचार पनि मैले देखिन !!! थुई..क्क जाली फटाहा द्रव्य पिशाचहरु !!!

प्रीय मेरी प्रिय हाम्रो प्रेम बर्मुडा ट्य्राण्गलमा फस्यो प्रीय !!

१. मेरो DIGNITY स्वाभिमानको ट्य्राड०गल

२. चल अचल भौतिक सम्पती प्रतिको तिम्रो आसक्ती

३. हाम्रो वीचको सामाजीक सम्बन्ध , स्थापित मूल्य मान्यता र त्यसमा आएको परिबर्तनले ल्याएका अन्तर बिरोधहरु !!!

यो हो हाम्रो वीचको अहिलेको बर्मूडाको ट्य्राड०गल !!!

याद गर प्रीय मैले तिमीलाई सबै कुरो सम्पती सम्म सुम्पें तर मेरो स्वाभिमान प्रति खेलवाड गर्ने छुट दिईएको छैन !!! धेरैले नबुझेका र तिमीले पनि नवुझेको कुरो यहि छ !!!

बरमुडा ट्य्राड०गल त्यो त्रासदिपूर्ण आजसम्म त्यसको भेद खोल्न सकेको छैन !!!

तर

यसको बनावट भूमध्य रेखा काल्पनीक लाइन संगै भएको हो

जब प्रथ्वी एउटै ढिक्कोको एउटै समुन्द्र थियो !!

हामी बसेको भू भाग गोण्डावना ल्याण्डसंगै दक्षिणी धुर्बमा टांसिएर बसेको थियो !!!

त्यसबखत ठुला ठुला भौगोलिक उथल पुथल भइरहन्थे !!! एक्कास्सी गोण्डावना ल्याण्ड दक्षिणी धुर्बसंग छुट्टियो !!! ३ मिटर उत्तर सर्यो !!! प्रथ्वी बीचमा उसिनेको अण्डा वीचमा फ़ुटाएको जस्तो फुट्यो !!

प्रथ्वी दुइ भागमा बांडियो !!

उत्तरी गोलार्द पांगिया र दक्षिणी गोलार्ध गोण्डावना ल्याण्ड !!!

यहि घटनामा भूमध्य रेखिय क्षत्रमा बर्मुडा ट्रयाड०गल बन्यो !!! त्यो आजपर्यन्त अभेद्य छ !!!

त्यस्तै हामी हाम्रो बर्मुडा ट्रयाड०गलमा फसेका छौं !!!

प्रीय ,

तिमीले कुरा नबुझ्दा र तिमीले जानी जानी धोका दिंदा मेरा केही सपनाहरु अधुरानै रहने भए !!!

राजनीतिक सपना राजनीतिक नेताहरुले गोलखाडि पुर्याइ हाले !!!

के कुरा गर्ने !!!

तिमी मदुइ मिली यो प्रथ्वी फनक्क एक फन्को लगाउने. विस्वका आठै वटा आश्चर्यको रस्वास्वादन गर्ने !!!

माचिपिच्यूमा पुरानो पोर्तुगीज खाना खाने !!! गोन्जालोको देश हेर्ने !!! माकलबारीमा आफ्नै पिरामिड बनाउने पोहोरै योजना बनाएको थिएं ! त्यो तिमीले भांडी दियौ !!!

मध्यरातमा घाम झुल्किएको फिन्ल्याण्ड, नर्वेवाट रस्वास्वदन हमीदुइ साथै गर्ने सपना अधुरै रहने भयो !!!

ट्रान्स साइबेरियन ट्रेन चढेर व्लादिभोस्तक जाने !!!

उलान बटोर र ऐतिहासीक गोवि मरुभूमीमा उंट चढने सपना अधुरै रहने भयो !!!

मानव विकासक्रमको २૪ लाख बर्षको ईतिहासमा सिन्थोपस प्रक्रितीको जीवाष्मका मूलका मानिसहरू ड्रागन पाहाड भिरालोका मानिसहरु पेकिड०म्यान, लान्तीयान म्यान , वुसानम्यान ले गरेका उपलब्धी र आदीबारे अलि शुक्ष्म अध्यन गरी हाम्रो ठुंसाका बारे भौतिक रूपमै उपस्थित भएर अध्य यन गर्ने !!!

दोड० सिड०दान तथा धेरै हामी टिवेटो बर्मिज भाषा समुह र मंगोल मूलका पुर्खाहरुले एक ठुलो नदीको धार परिबर्तन गरि अहिलेको साइन्स र टेक्नोलोजीको युगमा पनि आस्चर्य चकित हुने हाम्रा प्राग कालिन पुर्खाको पौरख र शीप विज्ञान प्रविधि संगै पढने ईच्छा अधुरै रहने भयो !!!

हाम्रो सास्त्रले भनेको वुइसाड०, उर्गेन ह्युल, अब आउने बसन्त रितुमा अध्यनभ्रमणको रूपमा डुल्ने योजना थियो त्यो अधुरै रह्०यो !!!

प्रीय म कोरोनाले लिएर जानको लागी सबै योग्यता पुगेको मान्छे म अरुले भने म्रित्यु शैयाबाट भन्थे होला तर म भन्दिन !!! कोबिटसंग पैंठे जोडि खेल्दैछु !!! सायद म बाच्छु पनि होला मेरा वरपरबाट धेरै गए पनि !!! तर म आत्तिन्न !!!

यो अन्तीम घडिमा पनि मेरो धन मेरो लागी काम लाग्दैन भने त्यो धनको के काम !!! आफ्नो पाउनु पर्नेत यो हालतमा दिंदैन भने मेरो निम्ती कहिलेलाई चाहियो ?

यो जीवनको जीवन मरणको लडाईको वेला मेरो श्रीमती म साथ हुन्न भने त्यो श्रीमती अझै श्रीमती भनिरहनु कत्तिको औचित्य ? लौ प्रिय गरि खान मनग्य गरि दिएकोछु !!! बांकी जीवन मोजगर !!! मैले पुरा गर्म नसकेको अधुरा काम अरुसंगै पुरा गर !!! आठै आस्वर्य हेर्ने घुम्ने भोक मैलेनै जगाइ सकेकोछु तिमीलाई सक्षम पनि छौ !!! लौ

बधाई

प्रीय

२८/३० बर्ष तिमी साथै यो ६/७ महिना बाहेक ज्यादै शुखदनै रह्यो !!! यो ६/७ महिनाले मलाई गलायो किनकी मैले तिम्रो मायामा विस्वास घात पाएं !!!

मेरो सेयरको करीब दूइ बर्षको सांवा ब्याज मेरो खातामा जम्मा गरेर आइज कुरो सहजै मिल्यो !!! उस्ले पैसा नदिए सिधै म संग मिल्न आइज हामी दुई भएर मुद्दा लडौं या रिजनब्ली मिल्न आए मिल्ने !!!

प्रीय यदि तिमी जालीफटाहाकै पक्षमा लागिनै रहने हो भने मेरो र तिम्रो बीचको सम्बन्ध मेरो यस्तो बेलामा पनि तिम्रो साथ मलाइ रहन्न भने !!! सम्बन्ध छ भनि रहनु को औचित्यै के रह्यो र प्रीय !!!

कुनै माध्यमले काम नगरे पछि बडो सरमका साथ यो मिडिया अपनाएं माफगर प्रीय !!! यदि म कथं म मरे मेरो काजक्रियामा तिमी र मेरो भाई इमान सामेल नहुनु !!! यो मेरो बिन्ती !!!

यसकारण बाबुरामसँग एकता भएन

महेन्द्र पौडेल:
केहीवर्षअघि तत्कालिन माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले बानेश्वरस्थित आमसभालाई सम्बोधन गर्दै ‘बिदेशी प्रभुहरुको इशारा’ दक्षिणलाई खुब गाली गरेको देखेपछि माधव कुमारले जिब्रा टोक्दै अब यो मान्छे नेपालको इतिहासमा कहिल्यैपनि प्रधानमन्त्री हुनेछैन भनेका थिए । नेपालको प्रशासनदेखि राजनीतिसम्मको माइक्रोमेनेजमेन्टमा भारतीय इन्टिलेजेन्सीको हात बुझेका माधव कुमार नेपालले कहिल्यैपनि भारतलाई चिढाएका थिएनन् र छैनन । त्यसयता नेपालको राजनीतिमा धेरै पानी बगिसक्यो ।

राजनीतिमा बोलीमा र लाइनमा अडिग बस्ने गिरिजापछिको नेपालको राजनीतिमा तीनयस्ता नेताछन् फरक फरक भएपनि स्वभाव एउटै छ जसले आफ्नो स्वार्थका लागि जे पनि दाउमा लगाउन तयार रहन्छन् र जस्तोसुकै गोटी चाल्न पनि पछि पर्दैनन् । शेरवहादुर देउवा ती नेता हुन उनले आफ्नो स्वार्थका लागि जुनसुकै गोटी चाल्न तयार छन् यसैगरी चलायमान नेता हुन् प्रचण्ड उनले पनि आफ्नो अनुकूलको गोटी चाल्न माहिर छन् । तर केपी ओली फरक छन् । उनी आफ्नालाई संरक्षण गरेर आफ्नो बोलीमा अडिग रहने नेता ठानिन्छन् यसैगरी बाबुराम भटृराई एउटा यस्ता फरक नेता हुन् उनले आफ्नो पार्टीको लाइन भयो भने जे गर्नपनि तयार रहने नेता हुन् ।
बाबुरामसँग यसकारण एकता भएन 
केपी ओली प्रधानमन्त्री भैसकेपछि तत्कालिन नयाँ शक्तिका नेता बाबुराम भटृराईलाई बालुवाटार बोलाएर पार्टी एकिकरण गर्ने मनसाय पेश गरे । कुरा के थियो भने केपीओलीले सोचे यी प्रचण्ड चलायमान छन् यिनीसँग एकिकरण गरेर यिनलाई खोरभित्र थुनेपछि आफू शेर भइन्छ यिनलाई टक्कर दिन बाबुरामलाई ल्याइदिएपछि यी सिंह बनेका प्रचण्डखोरभित्र रहनेछन् । यस सिंहलाई एकिकरण नगरी खुल्ला छाडिदियो भने आफूले पाँचवर्षसम्म राज गर्न पाइदैंन भनेर उनले बाबुराम भटृराई सुझाए । एकिकरणका लागि तपाईले पच्चिस सीट भन्नुस् म सत्र सिटमा मिलाउँछु ।   पढ्दै जानुस क्रमस छ ।