आज कता कता

आज कता कता छाती दुःखीरह्यो, एउटा पीडा अनुभव भइरहेको थियो परिणामतः शारिरीक पीडा हुन पुग्यो । जसरी एकान्त बनमा लाटोकोसेरो कराउँछ त्यसरी छातीको भित्री भाग दुःखीरह्यो । बिचारको असमानताले, स्तरको असमानताले मानिसहरुमा भेटिंदा नादान भन्नुबाहेक केही लागेन । स्वीट मार्टेनले मुर्खहरु तर्क गर्दछन् भन्ने साँचो लाग्यो, मुर्खसँग तर्क गर्नुभन्दा बरु एकान्तनै प्यारो लाग्न थाल्यो, जहाँ सम्झना नै जीवनको साथी हुँदो रहेछ ।